Bağlantı kurmak, SQL sorgusu yazmaktan ayrı bir adımdır. Önce akışın çalıştığı ortamın veritabanına hangi adres, kullanıcı ve sürücüyle erişeceğini hazırlayın; sonra bu bağlantıyı SQL adımında seçin. Bu sayfadaki adımlar kendi mevcut veritabanınız içindir.
1. Bağlantı bilgilerini tamamlayın
| Gereken bilgi | Kontrol edeceğiniz nokta |
|---|---|
| Veritabanı türü ve sürümü | Uyumlu JDBC sürücüsü ve bağlantı şablonu |
| Sunucu, port ve veritabanı adı | Runtime’ın erişebildiği JDBC URL |
| Kullanıcı ve parola | İlgili ortamın Secret kaydı |
| Schema ve tablo adları | Kullanıcının varsayılan schema’sı ve gereken yetkiler |
| TLS veya özel sertifika | Sürücü ayarları ve runtime’ın güveneceği sertifikalar |
Tarayıcınızın veritabanına erişmesi gerekmez; erişmesi gereken çalışan entegrasyondur. Runtime içindeki localhost, sizin bilgisayarınızı veya veritabanı sunucusunu göstermez. Ağ, güvenlik duvarı ve DNS hazırlığını buna göre yapın.
2. Gizli bilgileri hazırlayın
Ortam kaynaklarını yönetme yetkiniz varsa System → Secrets içinde bağlantıya ait kullanıcı/parola anahtarlarını oluşturun. Bu yetkiniz yoksa yöneticinizin hazırladığı Secret adını ve anahtarlarını kullanın. Nasıl oluşturulacağı, namespace ve okuma izni Secret yönetiminde anlatılır.
Projeye parolanın kendisini yazmayın. Örneğin {{secret:connection-credentials/password}}, o isimdeki Secret’ın password anahtarını okuyan bir referanstır; kendi kaynak adınızla değiştirin. Aynı referans geliştirme ve üretimde farklı credential taşıyabilir. Proje dosyasını başka ortama taşımak Secret’ı da taşımaz.
3. Projede bağlantı oluşturun
- Projenin Architecture görünümünden More create options → Bean açın.
- Type → Database seçin. Template adımında veritabanınızla uyumlu şablonu seçin.
- Name alanına bağlantının işini anlatan bir ad verin. SQL adımlarında bu ad kullanılacaktır.
- URL, kullanıcı, parola referansı ve sürücü sınıfını kendi ortamınıza göre düzenleyin.
- File adımında bağlantıyı bir kaynak dosyasına kaydedin.
- Source içinden dosyayı açıp Designer → Beans görünümünde kaydedilen değerleri kontrol edin.
Şablon başlangıç değerleri sağlar; sunucu, sürücü ve erişim hazırlığını sizin yerinize tamamlamaz. Uygun şablon yoksa kullanacağınız JDBC sürücüsünü ve DataSource sınıfını belirleyip bean yapılandırmasını buna göre hazırlayın. Başka bir veritabanının sürücü sınıfını yalnız URL değiştirerek kullanmayın.
Adres gibi gizli olmayan değerleri application.properties içinde tutabilirsiniz. Bağlantı alanı bu değeri {{property.adı}} biçiminde okur. Ortam değerlerini yönetme adımları için Properties ve Secret’lar sayfasını kullanın.
4. Gerekli sürücüyü runtime’a ekleyin
Bağlantı dosyası bir sınıf adı içeriyorsa o sınıfın kütüphanesi runtime’da bulunmalıdır. Source → Files → application.properties içindeki camel.jbang.dependencies listesine kullandığınız JDBC sürücüsünü, bağlantı havuzu kütüphanesini ve SQL desteğini ekleyin. Mevcut bağımlılıkları koruyun. secret: referansı kullanıyorsanız ilgili Kubernetes desteği ve service account yetkisi de gerekir.
Sürücü adı ve sürümünü veritabanınızla uyumlu seçin. Uygulamalı örnekteki hazır liste PostgreSQL içindir; başka bir veritabanı için aynen kopyalanacak genel bir liste değildir.
Bağımlılık veya bağlantının başlangıç ayarları değiştiyse runtime’ı yeniden başlatın. Saved kaynak dosyasının kaydedildiğini söyler; çalışan bağlantının yeni değeri kullandığını ayrıca doğrulayın.
5. Bağlantıyı küçük bir okumayla doğrulayın
Akışa bir SQL adımı ekleyin. Data Source alanında oluşturduğunuz bağlantıyı seçin; Query alanına veritabanınızda geçerli, az veri döndüren ve yazma yapmayan bir sorgu girin. Bunun için yeni bir tablo oluşturmanız gerekmez. Yetkiniz olan mevcut bir tablodan sınırlı okuma veya veritabanınızın desteklediği bağlantı kontrol sorgusu yeterlidir.
Run ile akışı çalıştırın ve gerçek bir mesaj gönderin. Beklenen veri geliyorsa bağlantı, sorgu ve okuma yetkisi birlikte doğrulanmış olur. Başlangıç hatasında Log içinden sürücü/Secret/URL bilgisini; sorgu hatasında tablo/schema/SQL yetkisini kontrol edin. Hata teşhisi bu ayrımı ayrıntılandırır.
Mock ve dış alıcı yanıtını örneklediğiniz Simulate gerçek bağlantıyı doğrulamaz. Simülasyonu bağlantıdan sonra gelen dönüşümleri denemek için kullanabilirsiniz.
Sonraki adım: Veritabanından veri okuyun.